نویسنده: مهرزاد شفیع پور
در دل شنزارهای سوزان غرب کرخه، جایی که خشکسالی و بحرانهای پیدرپی نفس زیستبوم را بریده و مالچپاشی زخمهای تازه برتن طبیعت گذاشته، سایه سنگین مردی ایستاده است که سالهاست از سر زیبارویان این سرزمین کنار نرفته. این سایه آنچنان استوار است که در برابر هر تهدید و هر طوفانی پابرجا مانده؛ سایهای که مثل یک ابر بهاری نیست، بلکه دائمی، پایدار و ریشهدار است.
سنگینی این سایه، سنگینیِ سالها مقاومت است؛ سنگینیِ اخراج از محیطبانی، سنگینیِ تهدیدها، سنگینیِ بیکاری، سنگینیِ ایستادن مقابل مالچپاشی، سنگینیِ دفاع از کرخه و هورالعظیم، سنگینیِ وجدان زیستمحیطی و مسئولیت انسانی در برابر طبیعت. این سایه، سایه یک انسان معمولی نیست؛ سایه کسی است که هزینه داده، ایستاده، عقب نکشیده و هنوز هم بالای سر آهوان زیباروی است.
سید باقر موسوی، محیطبان اخراجشدهای که تهدید شد، بیکار شد، بارها خواستند صدایش را خاموش کنند، اما او ایستاد؛ نه برای خودش، که برای آهوهایی که در گرمای کرخه چشم به آبشخورهای او دارند، برای زیستبومی که اگر او عقب بکشد، هیچکس دیگر نمیایستد.
در دل شنزارهای غرب کرخه، جایی که باد بر ماسهها میوزد و خورشید بر پهنه بیپایان هورالعظیم میتابد، مردی ایستاده که نامش با آهوان گره خورده و زندگیاش با عشق به طبیعت معنا یافته است. سید باقر موسوی شغلش را از دست داد، اما ایمانش به حیاتوحش را هرگز از دست نداد. او به تنهایی در برابر فراموشی و تخریب ایستاد.
همان کسی است که وقتی همه باور داشتند غزال ریم دیگر در ایران نیست، سه رأس آهو را در دل شنزارها یافت و با عشق و ایثار، جمعیتشان را به صدها رساند. همان کسی که در برابر مالچپاشی ایستاد، حتی اگر بهایش از دست دادن نان شب و جایگاه رسمیاش باشد. موسوی امروز نه فقط یک محیطبان، یک پژوهشگر، یک عکاس یا دوستدار صرف طبیعت، بلکه نماد ایستادگی و صداقت است؛ صدای بیصدایان، صدای آهوانی که در سکوت شنزارها میدویدند و با دوربین او به جهان معرفی شدند. محبوبیتش در شبکههای اجتماعی، کارزارهایش علیه تخریب طبیعت و ایمانش به بازگشت امید به این سرزمین مصیبت دیده، او را در کنار دیگر سایهساران وطن قرار داده است؛ کسانی که با عشق و ایثار، بخشی از روح این سرزمین را زنده نگه داشتهاند.
در ادامه، مسیر واقعی زندگی سید باقر موسوی را میخوانید؛ مسیری که با اراده، ایمان و سالها حضور در زیستبوم کرخه و هورالعظیم ساخته شده است. این گزارش، بر پایه گفتوگو با او، تصویری روشن از اقدامات، دغدغهها و ایستادگیهایش ارائه میدهد؛ تصویری که مخاطب را به دل شنزارهای غرب کرخه و هورالعظیم میبرد و او را برای خواندن ادامه روایت همراه میکند.

