مهرزاد شفیع پور: خاک سفید معروف به گل اسپیه، محله ای است فقیرنشین واقع در جنوب غربی شهر خرم آباد. چسبیدن این محله به کوه و کمر در دامنه شرقی سفید کوه که خاک و سنگ آن بیشتر به سفیدی می زند این محله را به گل اسپیه یا گل سفید معروف کرده است.
گل سفید جاییست که در آن چرخ زندگی از حرکت بازمانده است. محله ایی که تا چند سال پیش هیاهو و زندگی و امید در آن موج می زد، اما اکنون چیزی جز سکوت و ویرانی بر آن حاکم نیست. انتهای یکی از کوچه های ناهموار و پلکانی محله را نشانه می گیرم پس از عبور از این سربالایی نفس گیر به بلندای محله می رسم، از بام محله به پایین آن که می نگری، چیزی جز مخروبه و ویرانی به چشم نمی خورد.
چشمهای معصوم کودکان گل سفید؛ نگاه غمانگیز و پر از بیکسی زنان بی سرپرست؛ دستهای ترکخورده و پینهبسته مردان و حسرتهای جوانان بیکار و معتاد آن، آدم را به بحران در معنای زندگی میرساند. آدمی از این همه رنج و عذابی که دچار مردم این محله است؛ گیج و مبهوت می شود. دیدن آه و ناله برخی مادران ساکن این محله به غایت عذابآور و آزار دهنده است، آن هنگام که نمیتوانی باری از روی دوش آنان برداری. آنچه در ادامه خواهید خواند، گوشه ای از دنیای پر از مشقت و مشکلات حاکم بر ساکنین گل اسپیه خرم آباد است. ادامه گزارش
