نویسنده: مهرزاد شفیع پور 

 365 روزی که بر ما گذشت و چه تلخ گذشت. 365 روز با جنگ و گریز بی پایان. 365 روزی که با ترس، خشم، سکوت و فریاد مردم ایران همراه بود. 365 روز پر از مخاطره که با جنگ بامداد 23 خرداد 1404 آغاز و تا امروز همچنان پابرجاست.

اکنون 365 روز از عمر مردم ایران با دلهره زیر سایه چندین جنگ، بمباران و آوارهای ناشی از فروپاشی اجتماعی – اقتصادی جامعه سپری شد. اما با گذشت این روزهای تلخ این اکثریت مطلق جامعه است که بیش از هر زمان دیگر دستش خالی تر، تنش زخمی تر، روانش آزرده تر و بیش از هر دوره ای خسته تر، فرسوده تر، ناامیدتر، سرخورده تر، بی اعتمادتر، بی صداتر، بی پناه تر و بیچاره تر شده است.

365 روزی که نه آغاز بود نه پایان

365 روزی که گذشت یعنی از آغاز جنگ 12 روزه در 23 خرداد 1404 تا امروز 23 خرداد 1405 نه آغاز فرسایش جامعه ایران بوده و نه پایان فروپاشی کامل آن. اما آنچه برجامعه ایران در طول این ایام گذشت یا به وقوع پیوست، خلق تلخ ترین حوادث و فجایعی بود که بر ذهن، روح و جان مردم و تاریخ این سرزمین ضبط و ثبت گردیده است. بدین سان فجایع هولناک یک سال گذشته موجب گسترش و عمیق تر شدن زخم ها و آسیب های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و زیست محیطی در ایران شد و آن را به مرز فروپاشی کامل رسانده است.

دیدگاهتان را بنویسید