نویسندگان: مهرزاد شفیع پور و داود محمدی فام
سرآسياب تا 50 سال قبل، منطقه اي خالي از سکنه بوده و سواي يک آسياب و دشتي نسبتاً خشک و بياباني چيز ديگري در آن نبود. نام آن برگرفته از آسیابی است که طبق روایات در سال 1322 شمسی توسط شخصی به نام کهبد ساخته شد. اين آسياب تا سال1343 فعال بوده و سپس از کار می افتد. اين آسياب آبي با آب قناتي که پس از دو کيلومتر در محل آسياب آفتابي مي شد به گردش در مي آمد و گفته مي شود که اين قنات متجاوز از 40 سنگ آب داشته است. کارآيي اين آسياب آنچنان بوده که نام مکان را که معلوم نيست چه بوده در خود بلعيده و در گذر زمان نام آن را به سرآسياب تغيير داده است. اگر امروزه بخواهيم مکان اين آسياب را مشخص کنيم، بايد بگوييم اين آسياب در سرآسياب امروزي شهرستان ملارد در ابتداي خيابان امام خميني قرار داشته است.
سرآسیاب ملارد سرابی که نه آسیابی در آن می چرخد، نه چرخ زندگی مردمش