در ابتدا باید به این سوال پاسخ داد که مفهوم مکانیسم انتزاعی قرن 19 به چه معناست؟ این مفهوم به معنای فرمول و روش ابداعی نظام های شبه دموکراسی در اروپای قرن 19 میلادی، برای نمایش دموکراسی و انتخاباتی است که با آزادی های دروغین و انتزاعی حق رای و مشارکت تعریف شده و از آن زمان تا کنون در خیلی از دولت ها به کار گرفته می شود.
در این فرایند انتزاعی افرادی به عنوان نمایندگان مردم از طریق رای گیری عمومی انتخاب گردیده که تناسبی با شرایط زندگی، کار، آرامش وآزادی اکثریت مطلق افراد جامعه ندارند. در واقع فرمول و راهبردی کارکردی برای همه دوره ها و همه نظام های سیاسی در جهان از آزادترین تا محافظه کارترین و خودکامه ترین آنها طی چند قرن اخیر است که هر یک از نظام ها بنا به مقتضیات خود از آن استفاده می کنند. با توجه به تاریخ 100 ساله حق رای در ایران، این کشور چه درگذشته و چه در حال از این امر مستثنی نبوده و اکنون نیز شاهد یکی از انتزاعی ترین دموکراسی های قرن 21 در آن هستیم، لذا یادداشت فوق به دنبال نگاهی اجمالی به این مسئله در ایران امروز است که در آستانه انتخاباتی دیگر…