نویسنده: مهرزاد شفیع پور
مقدمه: هر نظام سیاسی نمی تواند کارکرد اصلی خودش که سلطه و نظارت بر اعضای جامعه است را تنها از طریق خشونت و سرکوب آشکار پیش ببرد. این سلطه نیازمند مشروع سازی و فراتر از آن سلطه ایدئولوژی و دخالت در امر اقتصاد، فرهنگ و تغییر بینش و باورداشت های مردم است. بنابراین طبقه حاکم بر هر جامعه ای برای استمرار تسلط خود بر توده های مردم نیازمند مشروعیت و باز تولید گفتمان های مختلف از روش های گوناگون است.
بدین منظور در این بخش از مطلب در ادامه بخش اول آن (افول دو دهه مشروع سازی) ابتدا به طور اختصار به تعریف و مبانی نظری دو مفهوم، مشروع سازی و مکانیسم انتزاعی حق رأی می پردازیم. سپس با توجه به هدف موضوع مورد بحث به کنش جمعی و مبارزه مدنی مردم ایران از طریق صندوق رأی که موجب شکل گیری و تولید گفتمان اصلاح طلبی و نقش آن در مشروعیت بخشی به نظام سیاسی فعلی ایران در دو دهه گذشته گردید؛ خواهیم پرداخت. در نهایت به بحث تردید مردم نسبت به صندوق رأی و گفتمان اصلاح طلبی، باز اندیشی جامعه و کنش آن در برابر وضعیت موجود خواهیم پرداخت.
نویسنده: مهرزاد شفیع پور