گزارش: مهرزاد شفیع پور
«ای دل تو به اسرار معما نرسی
در نکته ی زیرکانِ دانا نرسی
این جا به می لعل بهشتی می ساز
که آن جا که بهشت است، رسی یا نرسی» (خیام)
باغ های شاخص ایرانی معروفند به بهشت های روی زمین. آنچه در باب بهشت موعود در دنیای تاریک و ناشناخته پس از مرگ در ذهن خود متجسم ساختیم و دید و بازدید از آن را به دنیای پس از حیات موکول کردیم. حال می توان در برخی باغ ها نظیر باغ شازده ماهان کرمان، گلشن طبس، دولت آباد یزد و اکبریه بیرجندبه نظاره نشست.
اکنون که درب این بهشت های زمینی حداقل به روی ما ایرانیان داخل کشور باز است. حیف است که نرویم و نبینیم. باید دل به کویر مرکزی ایران زد و این فرصت را غنیمت شمرد. به قول خیام:
«گویند کسان: بهشت با حور خوش است
من گویم که آب انگور خوش است
این نقد بگیر و دست از آن نسیه بردار
که آواز دهل شنیدن از دور خوش است
یا در جای دیگر می گوید:
گویند بهشت و حور عین خواهد بود
آن جامی و شیر انگبین خواهد بود
گر ما می و معشوق گزیدیم، چه باک؟
چون عاقبت کار چنین خواهد بود
گویند بهشت، حور و کوثر باشد
جوی می و شیر و شهد و شکر باشد
پرکن قدح باده و بر دستم نه
نقدی ز هزار نسیه خوش تر باشد»
عکاس: مهرزاد شفیع پور، تصاویر: 1 تا 3 باغ شازده، تصاویر: 4 تا 6 باغ گلشن، تصاویر: 7 و 8 باغ دولت آباد و تصاویر: 9 و 10 باغ اکبریه
